we zijn er voor elkaar, maar vooral, we zijn er voor hem

Lang moet ik niet nadenken om een moment uit te kiezen dat voor altijd zal blijven zinderen in mijn geheugen.

Op 20 juli 2016 werd mijn papa in het ziekenhuis opgenomen in de veronderstelling een maagontsteking te hebben. In realiteit draaide dit echter helemaal anders uit. Van een ‘gewone’ maagontsteking door zijn medicatie veranderde de diagnose naar een gezwel dat niet alleen zijn, maar ook het leven van onze familie zou veranderen.Nadat de dokter het slechte nieuws bracht, besloten we om als gezin naar huis te gaan en gewoon te praten over hoe het nu verder moest. Zouden we beginnen met een chemotherapie? Zouden we beter gewoon afwachten? Zouden we…

Mijn zus woonde op dat moment al niet meer bij ons, maar heeft er die dag voor gekozen om toch een nacht in haar ouderlijk huis door te brengen. Gewoon een momentje met ons vieren, met ons gezinnetje, met onze familie voor altijd.

Na een goed gesprek met mijn papa hebben we besloten om een behandeling op te starten, niet omdat dit ons door de dokters werd aangeraden, maar vooral om nooit spijt te krijgen van wat niet werd gedaan.

Vier weken later was het tijd voor de eerste chemo. Ook hiervan hebben we een gezinsmoment gemaakt, dit was iets waar we als gezin door moesten en waar we papa onbegrensd in moesten steunen. Hoewel de eerste chemo het begin van een lange, vermoeiende strijd zou blijken, hebben we geprobeerd om hier toch een gebeuren van te maken waarin plezier centraal stond.Dat is ook hoe papa met de hele situatie omgaat en hoe wij dat met z’n allen ook proberen te doen. Iedereen die papa kent, weet dat dit zijn manier is om dingen aan te pakken, zijn manier om van alles het beste te maken, hoe moeilijk het ook is of nog zal worden.

Tot op de dag van vandaag proberen we van zijn ziekte het beste te maken en de humor een centrale rol te geven in het hele proces. We zijn er voor elkaar, maar vooral, we zijn er voor hem. Dat is nu zo en dat zal altijd zo blijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *